Dzięki wsparciu finansowemu Agencji Warty możliwe było importowanie sprzętu modelarskiego oraz udziału w niektórych zawodach modelarskich. Bazowano na sprzęcie firm: Futaba, Robbe, Kyosho, Corally, Associated, Sanyo Cadnica, NOVAK Electronics, Pro-Line. Ze względu na ochronę danych osobowych nie zamieszczono danych modelarzy – oprócz właściciela.



Janusz Andrzej Nienartowiczmodelarz, instruktor modelarstwa kołowego klasy I, konstruktor modeli zdalnie sterowanych, trener, zawodnik. Od 1979 do 2006 r. zawodowo związany z modelarstwem – instruktor modelarstwa samochodowego
w Spółdzielni Mieszkaniowej „USTRONIE” i „POŁUDNIE” w Radomiu, Kierownik Wojewódzkiego Ośrodka Wodno--Modelarskiego Zarządu Wojewódzkiego Ligi Obrony Kraju w Radomiu, członek Centralnej Komisji Modelarstwa Zarządu Głównego Ligi Obrony Kraju w Warszawie.

I wicemistrz Polski 1988 r. w wyścigach modeli klasy RC-E12 w Koszalinie.

Od początku lat osiemdziesiątych dzięki pomocy finansowej Spółdzielni Mieszkaniowej „POŁUDNIE” i „USTRONIE” oraz Zarządowi Wojewódzkiemu Ligi Obrony Kraju w Radomiu z
organizował od podstaw i upowszechnił modelarstwo samochodowe RC w Radomiu. Modelarze samodzielnie wykonywali modele samochodów zdalnie sterowanych: m.in. opracowywali swoje projekty, toczyli, frezowali, wycinali części podwozia, wykonywali kopyta i formy, w których powstawały nadwozia, modyfikowali sprzęt do zdalnego sterowania. W połowie lat osiemdziesiątych opracował projekt modeli z napędem 4WD oraz z napędem na przednie koła. Od tego czasu modelarze z USTRONIA i POŁUDNIA startowali takimi modelami w wyścigach modeli zdalnie sterowanych.




Projekty te były co roku modyfikowane przez nich do 1994 r., kiedy nastąpiły zmiany w przepisach techniczno-sportowych w klasie RC-E12.
Od 1994 r. zawody w klasie RC-E12. zaczęto rozgrywać tylko w halach sportowych – na wykładzinie. Startowanie modelami 4WD i z napędem na przednie koła na wykładzinie nie miało sensu ze względu na zwiększony ciężar modelu i sposób pokonywania ciasnych zakrętów.
Na zawody halowe zastosowano klasyczny napęd na sztywną tylną oś z kulkowym mechanizmem różnicowym. Zawody rozgrywano w sezonie jesienno-zimowym. Od maja do października startowano w zawodach rozgrywanych na asfalcie – inna klasa RC-E10 – wykonano klika modeli z napędem tylko na tylną sztywną oś.
Od 1988 r. opracowałem projekty i wykonałem modele buggy 2WD i 4WD.
Na początku lat dziewięćdziesiątych odstąpiono od wykonywania karoserii modeli
z laminatu szklanego i zaczeliśmy stosować lexan.
Dzięki zaangażowaniu modelarzy w pracach nad własnymi modelami oraz systematycznemu udziału treningach możliwe były osiągnięcie sukcesów w zawodach modelarskich.


Modelarze z SM Południe i SM Ustronie wielokrotnie zdobywali czołowe miejsca na zawodach ogólnopolskich, eliminacjach do Mistrzostw Polski, międzynarodowych i Mistrzostwach Polski w tym tytuły mistrzów i wicemistrzów Polski.
Zespołowo również osiągano sukcesy:
-
I miejsce SM Południe Radom w X Ogólnopolskich Zawodach Modeli Kołowych Zdalnie Sterowanych w Łodzi w 1988 r.,
-
II miejsce SM USTRONIE Radom w IX Ogólnopolskich Zawodach Modeli Kołowych Zdalnie Sterowanych w Łodzi w 1987 r.,
- IV miejsce SM Południe w XVI ogólnopolskich halowych zawodach modeli samochodów RC w Tarnowie 1991r.,
- III miejsce w XVII ogólnopolskich halowych zawodach modeli samochodów RC Zawadzkie k/Opola w 1991 r.,
- III miejsce w XVII ogólnopolskich halowych zawodach modeli samochodów RC Zawadzkie k/Opola w 1992 r.,

W czerwcu 2006 zakończyłem zawodową działalność modelarską. Obecnie ze względu na brak modelarni zajmuję się modelarstwem w ograniczonym zakresie – bazuje wyłącznie na modelach fabrycznych KYOSHO i SERPENT, które modyfikuję według własnych potrzeb.













Modele te modyfikuję lub wykorzystuję podzespoły do wykonania własnych konstrukcji – tak powstał model JANAMS GT1910.1 z silnikiem Kyosho GXR28. Model w wersji .1 z napędem 4WD posiada środkowy mechanizm różnicowy. Ze względu na możliwość regulacji prześwitu od 10 do 25 mm oraz amortyzatory o dużym skoku modelem można jeździć zarówno na asfalcie jak i w terenie. Wersja .2 i .3 przeznaczona jest wyłącznie do jazd na asfalcie – środkowy mechanizm różnicowy zastąpiłem automatyczną 2-biegową skrzynią biegów. W modelu wykorzystałem zawieszenie i przeniesienie napędu z Kyosho GT.





W modelu zastosowano własną płytę podłogową JANAMS, charakteryzującą się większą sztywnością i zmniejszoną ilością otworów oraz wytłoczeń – nie ma otworu na przekładnię zdawczą, brak jest wytłoczeń na przednią i tylną przekładnię główną. Zastosowano inny system mocowania akumulatorów i odbiornika. Obniżono środek ciężkości podwozia. W podwoziu są też lżejsze amortyzatory olejowe o mniejszym skoku. Zmieniono wieżyczki przednich i tylnych amortyzatorów. Zderzak przedni z pianki wzmocniony laminatem. Własny system mocowania nadwozia oraz spoilera tylnego. W wersji .3 zastosowano karbon, automatyczną dwubiegową skrzynię biegów. Zastosowano również szybkie serwomechanizmy Futaba BLS 253 gaz/hamulec oraz S 9450 do skrętu kół. Wersja .3 zaprojektowana tylko pod silniki odpalane ze starboxa (nie posiada otworu rozrusznik ręczny).


Dane techniczne:
silnik Kyosho GXR28 do treningów,
przełożenie całkowite: I bieg 10,12 / II bieg 7,47,
rozstaw osi 327 mm,
długość x szerokość x wysokość 585 x 310 x 185 mm,
rozstaw kół 258 mm,
regulowany prześwit 10 do 25 mm,
c
iężar modelu gotowego do jazdy (bez paliwa) - 3.580 g


powrót